Bir gün yolunuz düşerse Başkentimizde bir amatör müsabaka izleyin. U-11 den 1.Küme’ye ve Süper Amatör Lig’e kadar. Kategorisi ne olursa olsun takım halinde sahaya adım atan o gençlerimize iyi bakın.

Heyecanlarını, özlemlerini, tutkularını, ideallerini, aşklarını, arzularını hakemin başlama vuruşu ile sahaya yansıtışlarını gözlemleyin. Çünkü toplum arenasında ifade yeteneklerini teknolojiye devreden gençlerimiz bu özelliklerini spor müsabakalarında yaşıyorlar.

Ellerinde sımsıkı tuttukları tabletlerini, akıllı telefonlarını evde, sokakta veya otobüste asla bırakmıyorlar. Çünkü bir hevesle başlayan teknoloji tutkunluğu günümüzde yaşam biçimine dönüşmüş durumda. Gençlerimiz artık konuşmuyor, heyecanlanmıyor, görmüyor. Çünkü buna ihtiyaç yok. Teknoloji onların yerine yapıyor ve bağımlılık haline gelen bu illet her geçen gün benliğimizi sarıyor. Peki ne yapmak lazım!

Çözüm o kadar basit ki. Mademki bu gençlerimiz neşelerini, üzüntülerini, mutluluklarını sahalarda gösteriyorlar, spor ile can buluyorlar. O halde hadi yeni bir ilçe, şehir, ülke yaratalım. Spor salonlarında, yeşil sahalarda yetişen, büyüyen ve gelişen bir nesil yetiştirelim.

Kim yapacak peki bunu?

Öncelikle şunun altını bir kez daha çizmek istiyorum. Gençlik ve Spor Bakanlığı ile Milli Eğitim Bakanlığı birbirinden asla ayrı görülmemelidir. Çünkü bu iki bakanlığın konusu; gençlik ve gelişimdir. O halde bu iki güzide bakanlığımız amatör spor kulüplerini “Yeni bir nesil yetiştirme” söylemini gerçeğe dönüştürmek için aracı olarak kullanmalıdırlar. Toplumun bu kadar içinde, aynı zamanda karşılık beklemeden sosyal sorumluluk görevini yapan başka bir dayanak yok çünkü.

Amatör Spor Kulüpleri; hiçbir desteği olmadan, kendi iç dinamikleriyle ayakta kalmaya çalışan, kimi zaman kulüp başkanınınbir emekli maaşı ile, kimi zaman kahvede toplanan yardım paralarıyla gençlerimizi kötü alışkanlıklardan uzak tutmayı ve onları topluma faydalı bireyler olarak yetiştirmeyi kendilerine görev edinen gönüllüler ordusundan oluşmaktadır.

Bugün Avrupa’daki sporcu sayıları ile ülkemizdeki sporcu sayılarını karşılaştırdığımızda hala geride olduğumuzu görürüz. Sporcu saylarımızı muhakkak arttırmalıyız. Lakin iş sadece sayı artımıyla bitmiyor. Nicelik kadar nitelik de önemlidir. Ülke olarak spor arenasında istediğimiz hedeflere ulaşmak için mutlaka ama mutlaka amatör spor kulüplerini kullanmalıyız.

Belediyeler tarafından sağlanacak malzeme destekleriyle, nakdi yardımlarla, yeni yapılacak tesislerle özlemini duyduğumuz günler çok da uzakta olmasa gerek.

HABERTÜRK ANKARA – 18 Ağustos 2016