ÜLKE olarak sıkıntılı bir süreçten geçiyoruz. Bir kez daha şehitlerimize Allah’tan rahmet, yakınlarına başsağlığı diliyorum. Ne zaman ülke olarak bir sıkıntıya düşsek aklımıza ilk “Çanakkale Ruhu” gelir.

Bugün sizlerle bu ruhun sporla bir bağlantısını kurmaya çalışacağım.

Diyeceksiniz ki Çanakkale Zaferi ile sporun ne alakası var. Aklıma ilk geldiğinde, düşüncelerim satırlara dökülmeye başladığında, açıkçası bende de çok fazla bağlantısı olmayacağı izlenimi uyandı.

Biraz daha derinlemesine irdeleyince aslında çok alakalı olduğunu gördüm. Öncelikle sporun birleştirici, bütünleştirici gücünün sanıyorum herkes farkına vardı.

Herkesin tek çatı altında toplandığı, sevgi tohumlarının ekildiği bir yerden söz ediyorum.

İşte bu nokta da “Çanakkale Ruhu” nu tekrar geri getirmek, bu ülkenin selameti, birliği ve beraberliği için sporun gücünden mutlak suretle faydalanmamız gerekmez mi?

Sizlere bir kitapta okuduğum ve etkilendiğim bir bölüm aktarmak istiyorum:

Zamanın birinde Türkiye’ye Japonya’dan toplum psikolojisi ve gelişimi ile ilgili bir heyet gelir. Sohbet esnasında Türk heyeti, Japon konuklara sorar , “Sizler atom bombasından sonra bu kadar çabuk nasıl geliştiniz?” derler. Onlar da, “Çok basit” der ve anlatmaya başlarlar: “İlk önce çocukları şehrin büyülü havasına sokarız. Teknolojinin en üst seviyesiyle tanıştırır, çok katlı binaları gösterir, en son olarak da Hiroşima’ya götürürüz. Onlara deriz ki, “Bu değerlere bu imkanlara sahip çıkmaz iseniz gelecekte tekrar böyle olabilirsiniz mesajınızı veririz” derler.

Bizimkiler tekrar sorar, “Peki Türkiye için tespitiniz var mı ?” Japonlar, “Elbette” deyip anlatırlar, “Bizimkinden daha önemli, Hiroşima’dan daha etkileyici Çanakkale Savaşı’nın olduğu yer sizin için de çok büyük değer ifade eder. Bu bölge çocuklarınızın etkilenmesine yeter de artar bile. Bir metre kareye 6 bin merminin düştüğü bir savaşta Türkler her şeye rağmen galip çıkıyor. Olmayacağı olur hale getiriyor. Hem de en son teknolojiye ve donanıma meydan okuyarak. Bu hakikat Türk gencine gelecek adına yeter de artar bile” diyerek sohbeti sonlandırırlar.

Evet şimdi hepimiz metrekareye düşen 6 bin mermiyi bir düşünelim. Belki de bu vatanın bu günlere gelirken yaşanan gerçeklerini bir an olsun gözümüzden kaçırıyoruz. Bizler böyle bir savaşın mücadelesini vererek bu günlere ulaştık. Belki de Japon heyetinin bizlere aktarmış olduğu bu gerçekleri gözden kaçırıyoruz. Bu ülkede sporun gelişmesi, kardeşliğin ve dostluğun ön planda olduğu bir ortam yaratmak istiyorsak, o zaman bu değerleri gençlerimize aktarmamız gerekir. Bizler yaşamış olduğumuz toprakların kıymetini, sporun o birleştirici, bütünleştirici gücünden daha çok faydalanarak daha iyi anlarız. Ülkemizde sporun birleştirici gücünden faydalanmak için eğitim müfredatını gözden geçirerek, Çanakkale’nin o birlik, beraberlik, tek yürek olma ruhunu spor alanlarına taşımanın da tek yolu bu manevi değerleri gençlerimize, sporcularımıza anlatarak başlayabiliriz. Duyarlı, azimli, her alanda başarılı bir nesil yetiştirmek istiyorsak elimizi çabuk tutmalıyız. Konuşarak vakit kaybetme yerine Spor Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı, Aile ve Sosyal İşler Bakanlığı ve sivil toplum kuruluşları bir an önce bir araya gelerek, projeler üzerinde ciddi adımlar atılmalı. Çocuklarımız ve gençlerimiz her gün farklı alanlara kayıyorlar, bunun önüne bir an önce geçmek lazım. Sporun bedeninin gıdası, kültür sanatın ruhun gıdası olduğunu asla unutmayalım.